تاریخ‌نگاران درباره طراح واقعی پرچم آمریکا بحث می‌کنند

پرچم نمادین ستاره‌ها و راه‌راه‌ها برای میلیون‌ها نفر نماد آزادی و امید است، اما داستان واقعی پشت خلق آن در هاله‌ای از رمز و راز تاریخی باقی مانده است. در حالی که داستان بثی راس به افسانه‌های آمریکایی تبدیل شده است، شواهد نوظهور نشان‌دهنده داستانی پیچیده‌تر است.

محبوب‌ترین نسخه، بثی راس، خیاط ماهر فیلادلفیایی را به خلق اولین پرچم آمریکا به درخواست جورج واشنگتن اعتبار می‌بخشد. این روایت میهن‌پرستانه، راس را به یک نماد ملی ماندگار تبدیل کرده است. با این حال، مورخان شواهد مستند کمی برای حمایت از این ادعا یافته‌اند. در حالی که راس قطعاً به عنوان روکش‌ساز و پرچم‌ساز کار می‌کرد، هیچ سابقه معاصری او را مستقیماً به طرح اصلی پرچم مرتبط نمی‌کند.

شواهد تاریخی قانع‌کننده، فرانسیس هاپکینسون، سیاستمدار و هنرمند اهل نیوجرسی را به عنوان معمار واقعی ستاره‌ها و راه‌راه‌ها معرفی می‌کند. هاپکینسون که امضاکننده اعلامیه استقلال و طراح با استعدادی بود، چندین نماد رسمی برای ملت جدید از جمله عناصر مهر بزرگ را خلق کرد. سوابق نشان می‌دهد که او طرحی از پرچم را به کنگره قاره‌ای ارائه کرده و حتی برای کار خود درخواست پرداخت کرده است. اگرچه کنگره هرگز ادعای او را رسماً تأیید نکرد، اسناد تاریخی متعدد نشان می‌دهد که هاپکینسون شایسته شناخت به عنوان طراح اصلی پرچم است.

در ۱۴ ژوئن ۱۷۷۷ - که اکنون به عنوان روز پرچم جشن گرفته می‌شود - کنگره قاره‌ای اولین طرح رسمی پرچم را با ۱۳ ستاره و ۱۳ راه‌راه که نمایانگر مستعمرات اصلی بود، تصویب کرد. با گسترش ملت، تعداد ستاره‌ها نیز افزایش یافت. به طرز شگفت‌آوری، تا سال ۱۹۱۲ هیچ الگوی ستاره رسمی وجود نداشت، زمانی که رئیس جمهور ویلیام هاوارد تفت چیدمان را به هشت ردیف افقی استاندارد کرد. برای بیش از یک قرن، پرچم‌سازان آزادی خلاقانه در قرار دادن ستاره‌ها داشتند که منجر به طرح‌های مختلف "غیررسمی" شد.

نسخه فعلی ۵۰ ستاره که پس از تبدیل شدن هاوایی به ایالت در سال ۱۹۶۰ پذیرفته شد، طولانی‌ترین طرح مورد استفاده در تاریخ ایالات متحده است. این ۲۷مین تکرار پرچم در دهه‌های تحول ملی برافراشته شده و به یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای جهان تبدیل شده است. چیدمان - نه ردیف افقی ستاره‌ای نامتقارن - هنگام مشاهده از دور، توهم ردیف‌های موازی را ایجاد می‌کند.

بحث بر سر منشأ پرچم نشان می‌دهد که چگونه نمادهای ملی فراتر از تاریخ واقعی خود معنا پیدا می‌کنند. در حالی که ادعای هاپکینسون از نظر شواهد قوی‌تر به نظر می‌رسد، داستان بثی راس به عنوان میانبر فرهنگی برای نبوغ اولیه آمریکایی باقی می‌ماند. این ابهام تاریخی به ما یادآوری می‌کند که هویت ملی اغلب حقایق قابل تأیید را با اسطوره‌های قدرتمند ترکیب می‌کند. تکامل پرچم - از ۱۳ مستعمره به ۵۰ ایالت - رشد ملت را به تصویر می‌کشد و در عین حال ایده‌آل‌های اساسی آزادی و وحدت آن را حفظ می‌کند.